گاهی چیزهای خیلی ساده آدما رو خیلی خیلی خوشحال میکنه… مثل یه تلفن از یه دوست خوب و عزیز، که حتی شاید تا حالا ندیده باشی اونو! اما شنیدن صداش شوق خاصی رو در تو بوجود میاره و تو به وجد میای، اونقد که دستپاچه میشی و نمیدونی چی باید در جواب محبتش بگی!
ببخش اگه درست و حسابی پای تلفن جوابتو ندادم! منو هول کردی!
مخصوصا اگه از مشهد باشه و دل آدم رو هوایی کنه واسه ضریح!
سلام فرشته عزیزم/ خیلی ممنون از پیام مهربونت
راستش رو بخوای من اومدم تو وبلگت و چقدر از قلم ساده ات لذت بردم ولی طاها صداش دراومد و نشد برات پیام بزارم/بعد که دیدم برام پیام گذاشتی گفتم یا دل به دل راه داره یا مچم رو خوب گرفتی
یه عالم بوس از طاها کوچول
بازتاب: بهاریه « شاید بعضی وقتها