عاشورا از این زاویه

نگاهی بهش میندازم و فکر می‌کنم چقدر دوستش دارم، بعد با خودم فکر می‌کنم:
لابد که اگر عشق مادری رباب بیشتر از من نبوده، کمتر که حتما نبوده؛ اگر عشق خواهرانه زینب به برادرش بیش از من نبوده، قطعا کمتر هم نبوده؛ اگر عشق سکینه به محبتهای بی‌دریغ پدر بیش از من نبوده، مطمئناً کمتر نبوده…..،
چجوریه که می‌تونیم این حوادث هولناک کربلا رو بشنویم و طاقت بیاریم….
عجب صبری کرد زینب(ع) که صبر از دست او به فریاد آمد….