چقدر پای من صبر می‌کنی؟؟

گاهی دلم برای خودم میسوزد، و برای بعضی آدمها که به من اعتقاد دارند بیشتر، نه، برای آنها نمی‌سوزد، برای خودم متاسف می‌شوم و از خدا ممنون…، ممنون می‌شوم که مرا شرمنده نگاه آدمها نمی‌کند، ممنون می‌شوم که آبرویم را نمی‌برد، ممنون می‌شوم از او که مرا در نظر آنها اینطور خوب جلوه داده و من را به خودش نزدیک نشان می‌دهد…، اما می‌ترسم…، می‌ترسم از اینکه گاهی از این نزدیکی دور می‌شوم و حس نمی‌کنم قرابت میانمان را، می‌ترسم از من برنجد و یکدفعه همه را بزند زیر و رو کند…، می‌ترسم برنجد از من… نمی‌دانم چقدر پای من قرار است صبر کند؟؟ تا کِی؟ تا کجا؟؟