محمدصدرا

۱- کفششو آورده و می‌خواد من بپوشم:
مامان! پوش!

۲- کفششو آورده که بپوشه:
مامان! پات، دد، علی!
(یعنی:
مامان! کفشمو پام کن، بریم بیرون، علی رو ببینم!!)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن: چون وردپرس باز فیلمــــــــــــــــتر شده، و نمیتونم برو توی داشبرد وبلاگ، پست خونه‌نقلی رو با ای‌میل و توی بلاگ خودم آپ کردم 😦

Advertisements

2 پاسخ به “محمدصدرا

  1. سلام. خوب آخه چرا کفشش رو پاش نمی کنی؟ بچه مجبور میشه بره خودش کفش پا کنه.

  2. فرشته جونم…ممنونم از پذیرفتن دعوتم برای بازی بهترینها….من هر جا که باشم روی پله ی بهترین لحظه های زندگیم هم به یاد دوستان خوبم هستم ،دیگه مشهد رفتن که جای خود داره!

    آخی صدرا کوچولو…این کفش 20 سال دیگه اندازه ی پات می شه خاله جون…عجله نکن برای بزرگ شدن…عشق بچگیتو داشته باش…دنیایی پر از سادگی – معصومیت – پاکی و محبتی بی چشمداشت….

    می بوسمتون

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s